RFID-chips (Radio-Frequency Identification) zijn kleine apparaten die worden gebruikt voor draadloze dataoverdracht. Ze bestaan meestal uit een microchip, een antenne en soms een kleine batterij. RFID-chips met een transponderfrequentie van 125 kHz worden aangeduid als laagfrequentie RFID-chips, omdat ze werken met een frequentie van 125.000 Hertz. Deze chips worden vaak gebruikt in toepassingen zoals dieridentificatie, voorraadbeheer en toegangscontrolesystemen. Ze worden ook vaak gebruikt in proxicartes en sleutelhangers, waarmee toegang tot gebouwen of beveiligde gebieden kan worden verkregen. Deze chips worden vaak uitgelezen door RFID-lezers, die via radiogolven met de chip communiceren en de opgeslagen data uitlezen.