Het monumentale werk van Egon Friedell, "Kulturgeschichte der Neuzeit," was direct na publicatie, tussen 1927 en 1931, een groot succes. Volgens Friedell begon de moderne tijd in de 16e eeuw, maar ontstond deze in de 14e en 15e eeuw, als gevolg van een verwoestende ziekte. Na dit omvangrijke project wijdde Friedell zich aan de culturele geschiedenis van de oudheid. Het boek "Kulturgeschichte Ägyptens und des Alten Orients," samen met "Kulturgeschichte Griechenlands," vormt het volwassen, late werk van deze geestige en ironische geschiedenisfilosoof. Met een fantastische vertelkunst verbindt Friedell inzichten, anekdotes en obscure details tot een intellectueel panorama dat zich uitstrekt van het oude Oriënte tot Griekenland. "Met een ongelooflijke kennis, een boeiende humor, een nauwkeurig wetenschappelijk inzicht en een werkelijk subtiele smaak voor kunst, belicht Friedell talloze aspecten van de culturele ontwikkeling, van de Renaissance tot de Eerste Wereldoorlog." (Hilde Spiel).