Aronstengel (Amorphophallus decus-silvae) - 1 ontkiemde zaad

Deze soort behoort tot de grootste Amorphophallus-soorten en is qua grootte vergelijkbaar met de bekende Amorphophallus titanum. Het is een zeldzame soort uit West-Java, die ook in botanische tuinen niet vaak voorkomt. Door ontbossing blijft er helaas steeds minder van haar natuurlijke leefgebied over, waardoor de soort bedreigd is. De grootte van de bladeren, de ondergrondse knol en de bloem is indrukwekkend. De gevlekte stengel kan tot 20 cm dik worden en een hoogte van 3,5 meter bereiken. Het schildvormige blad kan daarbij 3 tot 4 meter breed worden. Onder de grond vormt zich een knol, die steeds groter wordt. Volwassen knollen kunnen meer dan 20 kg wegen en een diameter van 40 cm bereiken. Na 5-9 jaar kan een knol echter al groot genoeg zijn om een bloemstengel te vormen. Deze bestaat uit een groen-paarse kolof en een lichtgekleurde bloem. De hoogte van de bloemstengel kan tot 3 meter bedragen, en uit de kolof verspreidt zich een zeer onaangename geur, die door aaseters van enkele kilometers afstand kan worden waargenomen. Eerst zijn de vrouwelijke bloemen volgroeid, zodat aangetrokken insecten (vooral vliegen) pollen van een andere bloemstengel op de stempels kunnen achterlaten. Daarna rijpen de mannelijke bloemen, die pollen afgeven, zodat deze weer op een andere bloem kunnen worden overgebracht. Zelfbestuiving is daarom niet mogelijk, waardoor er altijd minstens twee bloemen aanwezig moeten zijn om de bestuiving en daarmee de vruchtvorming mogelijk te maken.

Het is een relatief gemakkelijk te verzorgen soort, maar voor de bloei zijn hoge temperaturen (30-33 °C) en een hoge luchtvochtigheid nodig.