Gedurende eeuwen regeerden de Habsburgers over landen en koninkrijken, en naast de erkende aartshertogen, keizers en koningen, kregen ze ook een aantal nakomelingen die officieel niet hadden mogen bestaan: buitenechtelijke kinderen, in zekere zin marginale figuren van de dynastie. Hoewel velen van hen geen aanspraak maakten op de troon of een titel, leidden ze niettemin vaak een volwaardig leven. Zij vonden hun plaats in het leger, de administratie of de kerk, en werden soms zelfs bewust betrokken bij de Habsburgse machtspolitiek. Tegelijkertijd probeerde het vorstenhuis om affaires zo discreet mogelijk te behandelen: geruchten werden zelden schriftelijk vastgelegd, en compromitterende documenten verdwenen uit de archieven. Dagboeken, brieven en kerkelijke registers bieden echter een blik achter de glanzende façades van de monarchie. Dit boek volgt het spoor van de mensen die in de schaduw van de dynastie leefden, maar er toch onlosmakelijk toe behoorden.