Met "Schatzhauser" brengt Reinhard Mey, bijna 60 jaar na zijn eerste LP, zijn dertigste studioalbum uit. Dit is de eerste keer in precies 40 jaar dat het album niet, zoals gebruikelijk, in mei, maar in september verschijnt. Bovendien is het de eerste keer dat het album volledig in de studio is opgenomen, helemaal alleen – simpel, puur, alleen met een gitaar en een stem! Schatzhauser glimlacht vriendelijk, is wijs en heeft een goed hart, net als het titelpersonage van Wilhelm Hauff. Hij laat niets weg, noch de dood, noch het leven, noch het huilen, noch het lachen, en vooral niet de liefde. We kijken in melancholische hoeken van de ziel, maar worden toch op een wonderlijke manier met hoop achtergelaten. Het album suggereert de schoonheid van de zonsondergang, zelfs als deze het einde van de dag markeert. Maar een zomerse zonsondergang in het noorden duurt erg lang.