Böse Wörter

De strijd voor een "respectvol" gebruik van onze taal bloeit steeds verder. Blijkbaar schadelijke woorden mogen niet meer worden uitgesproken, kinderboeken moeten taalkundig worden "gezuiverd" en wetenschappelijke teksten worden vervormd met cryptische taaltekens. Waarom? Omdat de gebruikers van deze woorden zich anders zogenaamd medeplichtig zouden maken aan de onderdrukking van minderheden in de samenleving. Mathias Brodkorb heeft de diverse toepassingen van "slechte" woorden zoals "Indiaan", "" of "zigeuner" onderzocht. Hieruit blijkt dat het louter uitspreken van deze woorden nog niets zegt over de intenties van de sprekers. Want wie van het "n-woord" spreekt, moet tegelijkertijd denken aan het woord "" om het te kunnen vertalen. Maakt de taalcriticus zich daarmee niet elke dag schuldig? In deels zeer vermakelijke verhalen belicht Brodkorb de "slechte" woorden en hun werkelijke betekenis. Hij komt tot de conclusie dat menselijke communicatie alleen kan slagen als we de uitspraken van onze gesprekspartners in eerste instantie met welwillendheid tegemoet treden. Met een beetje meer kalmte kan er in plaats van confrontatie een succesvolle wederzijds begrip ontstaan.