Het is de langste en koudste winter: de straten zijn glad, de mensen zijn hard en boos. De kleine meneer Moritz, gehuld in jas en muts, kijkt toe hoe iedereen alleen maar klaagt en wanhopig is. Tot er iets onverklaarbaars gebeurt: op het hoofd van meneer Moritz beginnen bloemen te groeien! Een stralend teken van hoop, dat mensen samenbrengt, hen laat lachen en de kou even verdrijft. Maar al snel grijpt een politieagent in en stopt dit tafereel. Het wonder is verbroken en meneer Moritz blijft met een kaal hoofd achter. Toch vertellen alle mensen die die dag een bloem hebben gekregen, nog lang dit wonderlijke verhaal. Een poëtische parabool over de kracht van het individu, over solidariteit en over hoe gemakkelijk het wonderlijke kan worden verstikt. (Vanaf 4 jaar)